سايت شوراي هماهنگي پزشکان عمومي گيلان

خانه| نشريه  |درباره ما|درباره ما| ارتباط | 
















به پاس "روز آزمایشگاه" !

دکتر بابک صدر نوری



سی ام فروردین ماه "روز آزمایشگاه" بود... و این نام گذاری به پاس بزرگداشت
کوشش های شبانه روزی وبی وقفه همکاران سخت کوشی است که اگرچه در خط مقدم
رویارویی با اهریمن نژندی ها به دیده نمی آیند اما همه پزشکان ، وبه ویژه
پزشکانی که عمدتا کارشان بالینی است نیک می دانند که کوشش هاي صبورانه
،مسئولانه وخاموش این عزیزان چه نقش تعیین کننده ای در این رویاروئی کارساز
ودیرینه (میان نژندی ها از سوئی وشادابی انسان ها از سوی دیگر) دارد.


وب سایت شورای هماهنگی پزشکان عمومی گیلان آن روز خجسته را (چونان سالیان
پیش ) به همه همکاران آزمایشگاهی کشور تبریک گفت اما به مناسبت "روز
آزمایشگاه" امسال یاد داشتی زیبا نیز در وب سایتمان منتشر شد که همکار
فرهیخته وخوش قلم مان ، دکتر بابک صدر نوری عزیز (متخصص علوم آزمایشگاهی)
که از یاران قدیمی،همیشگی و ثابت نشریه شورای هماهنگی پزشکان عمومی گیلان
نیز هست آن را تقدیم همکاران آزمایشگاهی خود کرده بود. وما اینک آن را به
مناسبت روز پزشک تقدیم همکاران آزمایشگاهی خود می کنیم


سردبیر



روز آزمايشگاه، روز پاسداشت انسان‌هاي متعالي است، انسانهائي كه در دوره‌هاي مختلف و در فراز و نشيب‌هاي اين مرز و بوم، آينه وار در خدمت دردمندان بوده اند.
عرصه آزمايشگاه عرصه پرواز سيمرغ وشاني است كه در وادي خدمت بال وپر شكسته اند تا آينه دار جلوه‌هاي روشن خدمت صادقانه باشند.
آنان كه محققان راهند در جامه فقر پادشاهند
مستان شبانه اند اما صاحب خبران صبحگاهند « خاقاني »
هزاره‌ها از عمر طبابت ايراني گذشته است و امروز هنوز قلم‌ها عاشقانه در خدمت به تصوير كشيدن چهره‌هاي گمنام اين عرصه اند. عرصه مبارزه با بيماري‌هاي اهريمني و خوش درخشيدن سربازان اهورايي....
امروز روز بزرگداشتِ تمام جان‌ها و انديشه‌هايي است كه در خدمت آرمان‌هاي رويايي بزرگاني چون رازي،ابن سينا و جرجاني بوده اند.
امروز روز درود به تمام آزمايشگاهياني است كه در پويايي نظام طبابت خالصانه از خود گذشته اند، روز سپاس از جان‌ها و انديشه‌هاي والاي آنان.
امروز روز درود به آناني است كه گمنام به كالبدهاي مرده جان داده اند و مسيح وار زندگي و نشاط را در جان‌هاي خسته ودردمند دميده اند.
طبيبان فصحيم كه شاگرد مسيحيم
 بسي مرده گرفتيم دراو روح دميديم
طبيبان الهيم زكس مزد نخواهيم
 كه ما پاك روانيم نه طماع و پليديم
حكيمان خبيريم كه قاروره نگيريم
كه ما در تن رنجور چو انديشه دويديم
« مولانا »
ايران،سرزمين گنجينه‌هاي ارزشمند و مالامال از انديشه‌هاي روشن اهورايي است وچه بسيار كيمياگراني كه از روزگاراني دور با جان خويش مرزهاي تاريخ و حماسه را در نورديده اند و تا به امروز زنده و ماندگار پيش تاخته اند. كيمياگراني كه از كيمياي عشق به انسان، قلمرو زمين را سرشار از روح بلند انساني خود كرده اند، عاشقاني كه با گفتار و پندار و كردار نيك، زرتشت وار به روح دردمندان آرامش بخشيده اند. انديشمنداني كه باعلم و عمل آسماني خود، بر جهل و بيداد تاخته اند تا قلمرو انساني تهي از درد و دردمند گردد.
تاريخ گواه آن است كه اين پهناور سبز، همواره مهد طبابت بوده و طبيبان نيز عارفاني شوريده و سر مست...
زان مي‌كه زبوي او شوريده و سر مستم
درياب مرا ساقي والله كه چنينستم
اي جان و دل مستان بستان سخنم بستان
 گويي كه نه اي محرم،هستم،به خدا هستم.
« مولانا »
هر جا يادي از بزرگان عرصه پزشكي است نام ايران ما، تابناك مي‌درخشد. آزمايشگاه در سدة‌هاي گذشته جولانگاه نام آوراني بوده كه از نام خويش گذشته اند تا گِرد غفلت و خاموشي بر تن دردمند مستمندي ننشيند.
نقش والاي آزمايشگاه در وادي پزشكي و درمان انكار ناپذير است. آزمايشگاه همواره به عنوان روح و آينه تشخيص و درمان تأثير گذار ترين بخش كاروان مهرِ و مرهم بوده است. عاشقان اين عرصه دردمندان را چون ميهماني به خوان تلاش خالصانه خويش نشانده اند و فارغ از چشم داشت‌هاي دنيوي در كاستن درد آنان هم پيمان و هم داستان بوده اند.

هرگز ندانم راندن مستي، كه افتد بر درم
 در خانه گر"مي" باشدم، پيشش نهم، باوي خورم
مستي كه شد مهمان من، جان من است
 و آن من تاج من و سلطان من، تا برنشيند بر سرم
« مولانا »
سي ام فروردين – روز آزمايشگاه – روز بزرگداشت "جرجاني " آزمايشگر،پژوهنده،پزشك نابغه و تيزهوشي است كه پزشكي تنها يكي از دانش‌هاي او بود. او در عرفان و فلسفه و ادبيات پارسي نيز سر آمد روزگار خود بود. بزرگترين فرهنگ نامه زمان خويش را هم او نوشت. بسياري از بيماري‌ها را براي نخستين بار هم اوتوصيف كرد و در حدود 1000 سال پيش روش‌هاي آزمايشگاهي نويني را ابداع كرد!...و با كتابش" ذخيرة خوارزمشاهي"، زبان علمي‌پارسي را جان دوباره اي بخشيد. شايد نام گذاري اين روز به ياد او كمترين كار نسلي قدرشناس و ميهن دوست باشد. جرجاني را مي‌توان دنباله روي" برزويه"، طبيب بزرگ ايراني روزگار ساسانيان دانست. او همان خدمتي را به زبان پارسي كرد كه پيش از او فردوسي به تاريخ ايران و سهروردي به عرفان ايراني نموده بودند... كتاب " ذخيرة خوارزمشاهي" جرجاني به لحاظ ادبي شاهكاري بي نظير در نثر پارسي است.
خورشيد تابان و آسمان پر ستاره ايران، همواره الهام بخش بزرگان و انديشمنداني بوده كه روزگار هرگز آنان و آثارشان را به دست فراموشي نخواهد سپرد. هم از اينروست كه در فراز و فرود هزاران ساله اين ميهن كهن همچنان شب ستيز و ماندگار بر دشت و دريا و دل مردمان پاك نهاد اين سرزمين بانگ درستكاري و نيك انديشي فرياد مي‌زند.
تا در جهان حماسه بزرگان عرصه پزشكي برپاست، نام جرجاني همچون ابن سينا و رازي بر تارك آسمان مي‌درخشد، تا آتش عشق در اين كرة خاكي شعله‌هاي درخشندة خود را به آسمان مي‌فرستد همه جهانيان چهره‌هاي ماندگار ايران را به چشم دل مي‌نگرند.
بزرگاني كه بيش از آنكه طبابت بدانند" حكمت" مي‌دانستند. آنان آموخته بودند كه چگونه بايد دوست را يافت – عشق ورزيد و چگونه بايد پويايي زندگي را به تماشا نشست.
اينان مگر ز رحمت محض آفريده اند
كآرام جان و اُنس و دل و نور،ديده اند
لطف آيتيست در حق اينان و كبر و ناز
پيراهني كه برقد ايشان بريده اند
اين لطف بين كه با گل آدم سرشته اند
وين روح بين كه در تن آدم دميده اند
« سعدي »



دكتر بابك صدر نوري
رشت- آزمايشگاه بيمارستان آريا، شفت – آزمايشگاه قائم (عج)



زير نظر هيئت رييسه شوراي هماهنگي پزشکان عمومي گيلان

نشر مطالب مندرج در سايت pezeshkanomoomigilan.ir با ذکر نشاني سايت آزاد است.

version 2.0 Site Designer & dataBase creator: alirezatayari@gmail.com visitor: 2279841

 

Locations of visitors to this page