سايت پزشکان عمومي گيلان

خانه| نشريه | ارتباط |            لطفاً با ما همراه باشيد ... سايت در حال تکميل طراحي و اطلاعات است.

خانه

آرشيو مطالب 


علمي
صنفي
اخبار
مشاهير گيلاني
خواندني‌ها
گفت‌وگو
ادبيات
اجتماعي
مناسبت‌ها
ديدني‌ها
گيلان‌ما
انتخابات نظام پزشكي
پزشك خانواده
اقتصادي
رخ داد هاي داخلي انجمن
سالی که نکوست
از بهارش پیداست‌!
دکتر مهرداد ب. محمودی
به نقل از ماهنامه ره آورد گيل
شماره 12 و 13 فروردين و ارديبهشت 92
dr_mahmoodi.jpg

1. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی امسال سال خوبی را پیش روی نخواهد داشت. این البته نه بدان معناست که بگوییم وضعیت این وزارتخانه در سال‌های پیش و پیشتر خیلی بهتر از این که هست بوده است، بلکه به معنی این هشدار است که بدانیم امسال شرایط و روابط حاکم بر وزارت بهداشت آن‌چنان مبهم، درهم و آشفته است که هیچ کارشناس دلسوزی نمی‌تواند کمترین امیدی به بهبودی اوضاع داشته باشد!.

در سال‌های پیش به‌ویژه هنگامیکه به انتخابات ریاست جمهوری وتغییر دولت و هیئت‌وزیران نزدیک می‌شدیم، هرگز از همان آغاز با این‌همه معضلات، ناامیدی و چشم‌انداز مایوس‌کننده مواجه نبودیم و اگر بودیم دست‌کم یک سخنگوی رسمی و مسئولیت‌پذیر در این وزارتخانه عریض و طویل حضور داشت که به پرسش‌هایی که با جان و سلامت مردم ارتباط دارد پاسخ گوید، تا مسئولان و به ویژه وزیر و معاونین این وزارتخانه- که گوئی همه چیز را عادی می‌پندارند!- مجبور نباشند برای رهانیدن گریبان خود از چنگ خبرنگاران، این همه گزارش های متناقص، نادرست (و البته غیرقابل تعقیب و پی‌گیری) به مردم بدهند!

از سال‌ها پیش اگر وضعیت نظام سلامت خوب نبود، دست‌کم یک وزیر و چند معاون یک دل و یک فکر بر سر کار بودند که می‌توانستند بسیاری از کارها و وظایف معمول این وزارتخانه را در مسیر عادی خود، پیش برند که بنظر می‌رسد امسال از همین حداقل‌ها نیز خبری نیست و مهمترین دلیل آن نیز عدم تأمین ارز مرجع مورد نیاز برای بیماریهای خاص و صعب‌العلاج است که این موضوع خود دو پی‌آمد بسیار مهم و خطر ناک در پی دارد: نخست اینکه با ورود داروهای بی‌کیفیت و غیر استاندارد از کشورهای هم‌جوار و غیر هم‌جوار، سلامت کل جامعه‌ی ما با مخاطره جدی مواجه می‌شود. و ثانیاً. اسباب سوق قطعی و آگاهانه‌ی خیل عظیمی از خانواده‌های ایرانی که به نوعی با این بیماری‌ها دست به گریبانند به زیر خط فقر فراهم می‌شود! چرا؟

زیرا شما در هیچ کجای کشورمان خانواده‌ای ایرانی را نخواهید یافت که از یک سو پدر، مادر و یا فرزندان خود را نادیده بگیرد و آنان را به آغوش یک بیماری مهلک یا صعب‌العلاج رها کند و از سوی دیگر اگر هم پولی در بساط نداشت دست به فروش اموال ضروری و مایحتاج معمولی زندگی خود نزند!

تا قبل از افزایش بی‌رویه‌ی نرخ ارز اگر یک آمپول شیمی درمانی (برای درمان سرطان) مثلاً یک میلیون تومان بود اینک به قیمت سه تا چهار میلیون تومان و حتی بیشتر خرید و فروش می‌شود و این یعنی آغاز فرو غلتیدن یک خانواده در کام فقر. زیرا همه می‌دانند که این دسته از بیماری‌ها فقط با یک یا دو آمپول درمان نمی‌شوند بلکه روندی طولانی را باید طی کنند. نتیجه‌ی منطقی و طبیعی چنین وضعیت اسفباری برای این خانواده‌های گرفتار چیست؟ آیا غیر از این است که سرپرست خانوار ناگزیر از فروش مغازه یا خانه خویش می‌شود (اگر شهرنشین باشد) و زمین و گاو و گوسفند خود (اگر روستائی باشد)؟!

2. نه آقای وزیر که یک شبه در پی نامه‌نگاری با رییس جمهور و به گونه‌ای غیرمنتظره (به گفته خود ایشان) جای خانم وزیر را گرفت جایگاهش در کابینه‌ی آینده (پس از خردادماه امسال و انتخابات ریاست جمهوری) مشخص است (و با توجه به سوابق و مراتب مسئولیت‌های قبلی ایشان، اساساً معلوم نیست که وی حتی در زمره‌ی معاونین وزارت بهداشت هم جایی داشته باشد؟) و نه حتی معاونین فعلی آقای وزیر. زیرا همینک نیز معاونین هر یک ساز خود را می‌زنند و متأسفانه هیچیک از آنان هیچ‌گونه هماهنگی با وزیر جدید ندارند و علیرغم تغییرات گسترده‌ای هم که دکتر طریقت در وزارت بهداشت ایجاد کرده است باز هم هر آن‌چه را خود صحیح می‌پندارند به مرحله‌ی اجرا گذارده و کار خود را می‌کنند.

3. به این وضعیت آشفته و نامعلوم، موضوع تداوم و اصرار بر اجرای طرح ملی پزشک خانواده را نیز باید اضافه کرد که متأسفانه با آن همه خسارا ت وارده ناشی از آزمون و خطا و با همان شرایط اسفبار و کج‌دار و مریز، هنوز نه تنها از دستور کار خارج نشده، بلکه با تصمیم عجیب آقای دکتر طریقت‌منفرد شرایط اجرای آن پیچیده‌تر نیز شده است.

با شناختی که غالب کارشناسان حوزه سلامت طی سالیان متمادی از آقای دکتر طریقت داشته و دارند، حداقل انتظار این بود که دست‌کم وی یا همان طرح پزشک‌خانواده خود در کمیت ه امداد را با قدرت به اجرا بگذارد و یا این طرح پر از عیب و نقص را تا رفع ایرادهای “اظهر من الشمس” آن متوقف کند. اما ایشان هیچ یک از این دو کار را نکرد و تنها دستور داد که یک طرح دیگر که مورد نظر ایشان است در دو استان از ده استان دیگر کشور نیز به صورت پایلوت و باز هم به صورت آزمون و خطا اجرا شود!

آیا با این نوع تصمیمات آشکار نیست که ایشان خود نیز سر در گم است و دست کم تا پایان خردادماه امسال عزم اجرای هیچ برنامه‌ای را به منظور ایجاد تغییری جدی و پیشرفت کارها در وزارت بهداشت ندارد؟

آیا نتایج فاجعه‌آمیز این گونه تصمیمات از هم اینک قابل مشاهده و مأیوس‌کننده نیست؟

با تصمیم اخیر وزیر محترم بهداشت و با توجه به آن اظهارات نخستین روز وزارتشان که می‌گفت برای انجام کارهای بزرگ گاهی تنها شش دقیقه وقت نیز کفایت می‌کند! آیا نباید به صداقت و سلامت تفکر و تصمیمات ایشان تردید کرد؟

آیا تکلیف طرحی عظیم و ملی مثل طرح پزشک خانواده که همینک در عمل و در مراحل اجرائی معلوم شده که دچار مشکلاتی بسیار جدی و غیر قابل اصلاح است و این را هم مردم، هم جامعه پزشکی و هم همه‌ی نمایندگان مجلس و هم غالب مسئولان صادق دولتی دانسته، و بر آن تأکید کرده‌اند چیست؟، آیا بهترین تصمیم آن هم در طی تنها شش دقیقه(!) این نیست که با یک دستور شجاعانه اجرای این طرح در سراسر کشور تا رفع کامل نواقص آن متوقف شود؟

12:50:07 PM  12/14/2014    بخش: اخبار      كد انحصاري: 12939

تعداد نظرها تاكنون:0


نام:  

ايميل:  

سايت:  

نظر ارزشمند شما:  

 

 

 

 

 

 

 

مدير سايت   پزشکان عمومي گيلان: دكتر مهرداد ب. محمودي

نشر مطالب مندرج در سايت pezeshkanomoomigilan.ir با ذکر نشاني سايت آزاد است.

visitor: 2225431 version 4.0    Site Designer & dataBase creator: alirezatayari@gmail.com

 

Locations of visitors to this page