سايت پزشکان عمومي گيلان

خانه| نشريه | ارتباط |            لطفاً با ما همراه باشيد ... سايت در حال تکميل طراحي و اطلاعات است.

خانه

آرشيو مطالب 


علمي
صنفي
اخبار
مشاهير گيلاني
خواندني‌ها
گفت‌وگو
ادبيات
اجتماعي
مناسبت‌ها
ديدني‌ها
گيلان‌ما
انتخابات نظام پزشكي
پزشك خانواده
اقتصادي
رخ داد هاي داخلي انجمن
کلید وزارت بهداشت به چه کسی سپرده می‌شود؟

دکتر مهرداد ب. محمودی
dr_mahmoodi.jpg

سايت شوراي هماهنگي پزشکان عمومي گيلان:
هشت سال تجربه‌ی تاریخی مردم ایران به ویژه طی چهارسال اخیر، که شاهد کاهش قابل توجه ارزش پول ملی (تا حد یک سوم ارزش سابق آن)، افزایش روزافزون تهدیدهای خارجی و اجماع فزاینده‌ی کشورهای غربی و حتی غیروابسته به بلوک سرمایه‌داری علیه کشورمان، افزایش روز افزون بیکاری و فزونی فاصله‌ی میان اقشار غنی و فقیر و… بودند کافی بود تا به خود آیند و در پرتو رهنمودهای رهبران دلسوز و میانه‌رویی که یکصد و پنجاه سال تجربه تاریخی اخیر مردم ایران و شکست‌های پی ‌در ‌پی آنان را پس از هر خیزش و انقلاب مردمی موفق در ذهن خود به درستی بازخوانی و تجزیه و تحلیل کرده بودند، یکدل و متحد به میدان آیند، کینه‌توزی، انتقام‌جوئی و درگیری با باصطلاح مخالف خود را به کناری نهند و متحدانه به پای صندوق‌های رأی رفته و نمایشی ماندگار و کم نظیر از همبستگی ملی و امید به آینده را خلق و برای همیشه‌ی تاریخ ماندگار سازند.

هشت سال تک روی، فرار از قوانین مصوب مجلس و گریز از تن دادن به خرد جمعی و اعتماد بیش از حد به دیدگاه‌های خود (ولو صادقانه!!) کافی بود که مردم به اهمیت قانون، خرد جمعی، جمع‌گرائی و اتحاد ملی در عین وجود اختلاف نظرها و اختلاف سلیقه‌ها پی ببرند.اینک پس از انتخابات 24 خرداد 92، مردم (چه حاکمان و چه منتقدان) به دست‌آوردی جدید و بزرگ نائل شده‌اند که همانا دست‌یابی به گزینه‌ای جدید، صحیح و مطمئن جهت سلوک اجتماعی ملی در آینده است و خوشا به حال دکتر حسن روحانی که در چنین فرود و فرازی از تاریخ میهن‌مان بر رأس این جریان قرار گرفته است.

به نظر می‌رسد که دکتر حسن روحانی استحقاق این برآمدن تاریخی را داشته و دارد و این را به ویژه این روزها چه در جریان مناظره‌های تلویزیونی پیش از انتخابات و چه پس از مصاحبه‌های پس از انتخابات به خوبی نشان داده است. اما به گمان من اگر هر شخصیت دیگری غیر از ایشان نیز در این جایگاه که هم اکنون فصل‌الخطاب بزرگانی چون خاتمی، رفسنجانی، و اعضای برجسته مجمع روحانیون مبارز و… است قرار می‌گرفت نیز می‌توانست به این موهبت ملی و وجهه بین‌المللی دست یابد تنها کافی بود که همانند دکتر روحانی در سخنان و سلوکش نماد و تبلور دریافت‌ها و باورهای مردم و رهبرانی باشد که ذکر آن‌ها رفت.

2- اینک همه‌ی اقشار مردم، طبقات و صنوف امیدوار به آینده‌اند. امیدهایی برآمده از مطالباتی انباشته شده که اگر نمایندگان هر یک از صنوف دهن بگشایند و از آن بگویند بسیار فزون‌تر از آن می‌شود که حتی تصورش می‌رود و در واقع مثنوی هفتاد من کاغذ خواهد شد.

3- جامعه پزشکی و به ویژه پزشکان عمومی (که محروم‌ترین و البته سخت‌کوش‌ترین و مؤثرترین قشر جامعه‌ی پزشکی نیز هستند) هم از این امر مستثنی نیستند.

اگر از هر پزشکی (اعم از عمومی یا متخصص) که حتی کمترین دوره و کوتاه‌ترین مدت فعالیت صنفی را در کارنامه‌ی خود دارد تا “پیران بزرگ دیر پزشکان ایران” یعنی شخصیت‌هایی هم‌چون دکتر ایرج فاضل و دکتر علی نوبخت حقیقی که افزون بر وزارت، به ترتیب سابقه‌ی ریاست و معاونت بر فرهنگستان علوم پزشکی و مهم‌تر از آنها ریاست و دبیری بر مجمع انجمن‌های علمی- تخصصی سراسر کشور را نیز در کارنامه‌ی درخشان خود دارند، بپرسید که مشکلات اساسی و اصولی جامعه پزشکی چیست؟ به شما خواهند گفت:

الف. کاهش سهم بودجه‌ی سلامت از G.D.P (درآمد ناخالص ملی) که هم اکنون 6/5 درصد است و می‌باید دست کم سه تا چهار برابر شود.

ب. ناکارآمدی جدی سازمان‌های بیمه‌گر

ج. عدم همفکری و همکاری تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران وزارت بهداشت با انجمن‌ها و N.G.O های علمی و تخصصی پزشکی که از دیر باز تا هم اکنون، دکتر ایرج فاضل و دکتر نوبخت به همراه جمعی از خبره‌ترین پزشکان این مرز و بوم (با انتخاباتی آزاد و سالیانه) در هیئت‌مدیره و بر رأس مجمع عمومی این انجمن‌ها قرار دارند.

د. عدم تشکیل شورای عالی بیمه‌ی سلامت ایرانیان مطابق با قانون برنامه‌ی پنجم توسعه.

هـ . غیرواقعی بودن تعرفه‌های پزشکی در همه‌ی سطوح و تخصص‌ها و هتلینگ بیمارستان‌ها که موجب بروز پدیده‌ی مذموم، غیراخلاقی و شوم «زیر میزی» از سوی معدودی از پزشکان می‌شود.

و …

4. اما براستی چاره کار چیست؟

آیا برآورده کردن همه این آرزوهای جامعه‌ی پزشکی که در طی سالیان دراز بی‌توجهی به آن‌ها شکل گرفته است در یک چشم بر هم زدنی (حتی اگر مدت آن چهار سال باشد) ممکن است؟ به ویژه آنکه این که برشمردیم تنها بخشی از آرزوها و خواست‌های جامعه پزشکی است، ضمن اینکه باید به خاطر داشت که سایر صنوف، اقشار و طبقات اجتماعی نیز در خواست‌هایی مشابه دارند. درخواست‌هایی در همین حد و اندازه‌ها و شاید بیش از آن‌.

5. پر واضح است که پاسخ این پرسش‌ منفی است، اما به گمان نگارنده برآوردن این خواست‌ها و آرزوها با اتخاذ تصمیمی صحیح به نوعی که برای همگان راضی‌کننده باشد تا حد زیادی ممکن است و آن در صورتی است که وزرای منتخب دکتر روحانی در هر زمینه‌ای به گونه‌ای انتخاب شوند که در حد منتخبان مردم باشند. به عبارت دیگر از میان خیل کارشناسان موجود در کشور، وزرا از میان کسانی برگزیده شوند که افزون بر کارائی و توانمندی‌های فنی و مدیریتی حائز بیشترین آرای ممکن در میان صنف و گروه خود (اگر که رأی‌گیری به عمل آید) باشند و این یعنی این که وزرای آینده در هر وزارتخانه‌ای در واقع بهترین گزینه از میان مردم و گروه‌های اجتماعی بوده و طبعاً بهترین ارتباط را با سازمان‌های مردم نهاد حوزه‌ی خویش خواهند داشت.

برای انتخاب وزیر بهداشت در جامعه پزشکی نیز چاره جز این نیست، به ویژه این‌که تشکل‌‌ها در جامعه‌ی پزشکی از شرایطی بسیار مناسب‌تر و پیشرفته‌تر نیز برخوردار هستند. زیرا چنان‌که گفته شد به همت دکتر ایرج فاضل و دکتر نوبخت حقیقی و یاران و همراهان سخت‌کوش و صدیق‌شان در انجمن‌های علمی- تخصصی کشور، هم اینک این شرایط مهیاتر از سایر صنوف و طبقات دیگر است.

در جامعه‌ی پزشکی اگرچه همانند سایر جوامع صنفی و اقشار و طبقات اجتماعی طی سالیان گذشته امکان تشکیل اتحادیه و سندیکا نبوده است، اما به همت این عزیزان تشکلی بر محور خواسته‌های علمی، تخصصی و در عین‌حال مطالبات صنفی هر گروه پزشکی در سطح کشور شکل گرفته و سپس هم‌چون جوی‌هایی که به رودی بزرگ می‌پیوندند به هم پیوسته و اکنون توانسته‌اند جریانی بزرگ و آماده را برای این‌گونه رایزنی‌ها و مشورت‌های بزرگ آماده سازند.

12:48:21 PM  12/14/2014    بخش: اخبار      كد انحصاري: 12938

تعداد نظرها تاكنون:0


نام:  

ايميل:  

سايت:  

نظر ارزشمند شما:  

 

 

 

 

 

 

 

مدير سايت   پزشکان عمومي گيلان: دكتر مهرداد ب. محمودي

نشر مطالب مندرج در سايت pezeshkanomoomigilan.ir با ذکر نشاني سايت آزاد است.

visitor: 2176293 version 4.0    Site Designer & dataBase creator: alirezatayari@gmail.com

 

Locations of visitors to this page